Pozornie wydaje się, że szkło jest zbyt delikatne, aby wykonywać z niego zewnętrzne ściany. Duże szklane tafle muszą zapewniać bezpieczeństwo osobom przebywającym wewnątrz, być odporne na nacisk, uderzenia czy zmiany temperatur. Szkło przeznaczone na fasady jest wykonywane w specjalny sposób i odpowiednio hartowane. Zapobiega to pęknięciom na skutek zmian temperatury. Materiał taki cechuje się też wysoką odpornością na wilgoć, doskonałą właściwością izolacyjną zarówno pod kątem termicznym jak i akustycznym i niepalnością, co ma duże znaczenie w przypadku budynków użyteczności publicznej. Do wyboru jest też kilka odmian szklanych płyt. Elewacje można wykonać zarówno ze szkła bezbarwnego, jak i z barwionego, laminowanego, przeciwsłonecznego a także specjalnego szkła drukowanego.

Elewacje szklane montuje się na kilka sposobów. Najpopularniejszy to mocowanie na aluminiowym stelażu. Zarówno aluminium jak i szkło posiadają duże możliwości kształtowania, co pozwala na wykonanie elewacji łamanych i o nietypowych kształtach. Montowanie płyt w aluminiowym stelażu powoduje, że zewnętrznie widać poszczególne płyty rozdzielone listwami. Na takich łączeniach wymagane są dodatkowe uszczelnienia izolacyjne, w postaci taśm lub uszczelek. Drugi rodzaj to montowanie punktowe poprzez przyklejanie szklanych płyt do specjalnych podpór stalowych przytwierdzanych do konstrukcji budynku. Jako kleju używa się silikonu montażowego. Tego typu elewacja jest jednolita. Ostatni najczęściej stosowany sposób montażu, to klejenie silikonem bezpośrednio do aluminiowego stelażu.

Sztukaterie to nic innego, jak elementy zdobnicze. Znane są one głównie ze starych stylowych wnętrz, gdzie krawędzie sufitów, odrzwia czy otwory okienne wykończone są rzeźbionymi lub frezowanymi listwami. Taki sam typ zdobień może być stosowany na zewnątrz budynku. Każde okno, drzwi czy świetlik można wyposażyć w dodatkowe obramowanie, posiadające ciekawy kształt. Współczesne sztukaterie są dostępne w bardzo szerokiej gamie do wyboru. Nie potrzeba już projektować własnego stylu. Wystarczy zajrzeć do sklepu odpowiedniego producenta i wybierać spośród dziesiątek form i kształtów. Dodatkowym atutem materiałów zdobniczych jest ich trwałość. W przeciwieństwie do dawnych zdobień drewnianych te współczesne wykonuje się ze styropianu powlekanego wyjątkowo odpornym i wytrzymałym tynkiem. Zewnętrznie taka sztukateria komponuje się z całością elewacji, tym bardziej, że może być pomalowana na taki sam kolor jak reszta budynku. Z drugiej strony styropian to materiał długowieczny, odporny na działanie pasożytów, szkodliwy wpływ czynników atmosferycznych czy uszkodzenia mechaniczne. Wystarczy go od czasu do czasu pomalować przy okazji konserwacji całej fasady. Poza tym uszkodzone elementy łatwo się wymienia na nowe nie niszcząc efektu całości.

Decydując się na elewację ceglaną trzeba wybrać rodzaj cegły, z której będzie stawiana ściana elewacyjna. Do wyboru są cegły klinkierowe, licowe i silikaty, czyli cegły wapienno-piaskowe. Pierwsze dwa rodzaje mają też wersję pełną lub drążoną. Charakteryzują się dużą odpornością na warunki atmosferyczne, promienie UV, nasiąkliwość i oczywiście są niepalne. Posiadają wiele wersji kolorystycznych a także różne faktury zewnętrzne. Ze względu na technikę wykonania cegły klinkierowe mają spieczone cztery boki a licowe dwa. Cegły wapienno-piaskowe natomiast powstają z surowców naturalnych i maja barwę białą. Niekiedy również się je barwi, albo maluje powierzchnię ściany. Ich zaletą jest większa przepuszczalność powietrza a wadą możliwość zmiany koloru przez rok od wykonania elewacji.

Elewacje z cegły kojarzone były zawsze z architekturą tradycyjną miast europejskich. Współczesne projekty wzorują się na starych budowlach sprzed wielu stuleci, wykorzystując materiały budowlane i style wzornicze charakterystyczne dla minionych wieków.

Elewację można wykonać w wielu możliwych odmianach i kombinacjach materiałowych. Nie wszystkie oczywiście będą komponowały się z otoczeniem, jednak dobór odpowiednich kombinacji może dać bardzo interesujący i trwały efekt. Jednak o specyfice i indywidualnym charakterze budynku decydują przede wszystkim detale. Z pomocą przychodzą tutaj producenci sztukaterii elewacyjnej. Wyłożenie elewacji płytkami klinkierowymi, otynkowanie lub wykorzystanie desek już samo w sobie stanowi element dekoracyjny, jednak sztukateria jest jak kokarda przy sukience lub lamówka przy koszuli. Drobne detale dodają uroku, podkreślają kształty okien, układ muru, wysokość pięter czy wykończenie dachu.

Dostępność tego typu elementów dekoracyjnych jest ogromna, a dom można stylizować praktycznie na dowolna epokę. Różnego typu łuki, nadokienniki o ciekawych kształtach, od prostych do bardzo ozdobnych, stylizowanych na rzeźbione, listwy, parapety czy dekoracyjne wsporniki imitujące dawne konstrukcje nośne balkonów a dziś jedynie markujące tamta funkcje dekoracje – wszystko to sprawia, ze dom staje się jedyny i niepowtarzalny. Dla zwolenników nowoczesności proponuje się również sztukaterie elewacyjne o prostych kształtach, mało zdobione, oparte na strukturach geometrycznych.

Pałacykowego, ciepłego i osobistego charakteru nadaje domowi odpowiednia elewacja, a także sztukaterie elewacyjne. Taras z reguły jest zadaszony i podpierany przez filary. Do wykończenia można użyć gotowych pilastrów oferowanych przez producentów sztukaterii, imitowanych na filary podpierające dach tarasu. Są one wykonane przeważnie ze styropianu powlekanego specjalnie utrwalana zaprawą z dodatkiem żywicy. Nie trzeba od razu budować prawdziwych kolumn czy cokołów. Wystarczający efekt wizualny zapewni tego typu sztukateria. Dekoracyjne pilastry czy imitacje kolumn umieszczone po dwóch stronach wejścia sprawią wrażenie przedłużenia tarasu, a zarazem nadadzą fasadzie wyglądy szlacheckiego dworku. Pilastry i kolumny oferowane w sklepach posiadają różne wzory. Można dopasować zarówno trzony jak i podstawy lub głowice zależnie od oczekiwanego efektu. Jedne z nich są proste, oparte głownie na geometrycznych kombinacjach, inne stylizowane na kolumny doryckie czy jońskie. Dobór odpowiedniego wzoru zmieni elewację domu z tradycyjnej bryły w piękny stylizowany budynek.

Farba do malowania elewacji musi cechować się kilkoma istotnymi wartościami. Przede wszystkim będzie ona narażona na działanie warunków atmosferycznych, czyli duże opady, zmiany temperatur, silne wiatry. Farba elewacyjna musi być wodoszczelna, odporna na działanie promieni UV, z dużą zawartością spoiwa, odporna na ścieranie i zmiany temperatur. Farba taka powinna tez przepuszczać powietrze i parę wodną. Inną ważną cechą jest dostosowanie farby do podłoża. Jeśli malowane będzie podłoże tynkowe, należy zasięgnąć informacji, jakiego rodzaju farby będą najkorzystniejsze. Wszystkie te elementy mają zapewnić jak najdłuższą żywotność elewacji. Najtrwalsze na rynku są farby elewacyjne organiczne, zawierające w składzie związki wodoru i węgla. Dzieją się one na trzy grypy, zależnie od składu: silikonowe, akrylowe i silikonowo-akrylowe. Farby tego typu nadają się do malowania zarówno betonu, cegieł ceramicznych, jak i tynków cementowych i cementowo-wapiennych. Malowanie tego typu farbami na innych tynkach wymaga gruntowania.

Druga grupa farb elewacyjnych to farby nieorganiczne, czyli krzemianowe (silikatowe), wapienne, cementowe o dużo szerszym zakresie stosowania oraz farby winylowe praktycznie tylko do malowania tynków. Wadą wykończenia elewacji w ten sposób jest konieczność częstego odnawiania. Zaletą – możliwość częstego zmieniania koloru elewacji, łatwość wykonania oraz stosunkowo niski koszt.

Przede wszystkim należy zacząć od wykonania. Prawidłowe ułożenie płytek czy wykonanie ściany zewnętrznej, stanowiącej zarazem elewację to podstawa jego wyglądu. Najkorzystniejsze jest takie zastosowanie łączeń, aby ściana była gładka i równa. Oczywiście możliwe jest wykonanie spoin wgłębionych, ale tego typu rowki będą podatne na zbieranie się zanieczyszczeń. Szczeliny można fugować, podobnie jak w przypadku kafelków łazienkowych. Fuga wypełnia zagłębienia i dodaje jeszcze ciekawych efektów wizualnych ścianie. Pozostałości fugowania należy w miarę szybko usunąć, najlepiej do dwóch godzin od wykonania. Samo utrzymanie w czystości ściany elewacyjnej z klinkieru wymaga jedynie czystej wody i gąbki. Mycie z użyciem węża ogrodowego jest proste i należy jedynie zwracać uwagę, aby klinkieru za bardzo nie nasączyć. Materiały o dość wysokiej przenikliwości można wzmocnić odpowiednim impregnatem.

Dla estetyki elewacji ważne jest systematyczne uzupełnianie ewentualnych ubytków czy wykruszeń. Jeśli elewację stanowi ceglana ściana nośna nie trzeba od razu wymieniać cegieł. Dobrym rozwiązaniem jest naklejenie płytek o podobnym odcieniu. W przypadku elewacji wykładanej płytkami warto mieć w rezerwie kilkanaście sztuk na wypadek uszkodzeń. Po latach może być trudne dobranie podobnego odcienia czy faktury. Problemem klinkierowych elewacji jest tez tzw. wykwit solny. Usunięcie go może nastręczać trochę problemów, ale na rynku dostępne są odpowiednie preparaty do takich zabiegów. Zastosowanie się do instrukcji pozwoli zachować estetykę muru przez lata.

W pierwszej kolejności należałoby wymienić klinkier formowany ręcznie i maszynowo. Stosowane techniki produkcji wywierają wpływ na fakturę i ogólny wygląd poszczególnych cegieł. Poza tym w gamie cegieł maszynowych można znaleźć takie, które są w specjalny sposób fakturowane. Tego typu wykończenie nazywa się ryflowaniem, a polega na wykonaniu w powierzchni cegły szeregu wgłębień. Kolejne urozmaicenie to stosowanie cieniowania materiału. Cegła w konkretnej barwie jest wykonana w taki sposób, ze każdy jej koniec posiada nieco inny odcień. Ogólnie gama kolorystyczna zarówno cegieł jak i płytek elewacyjnych jest bardzo szeroka i obejmuje nie tylko tradycyjne czerwone odcienie, ale tez odcienie beżów, szarości, brązów, różów a nawet fioletów.

Wybór materiału do wykonania elewacji decyduje o wyglądzie zewnętrznym budynku, ale dodatkowo można jeszcze ten wygląd urozmaicić stosując odpowiednie technologie układania cegieł czy płytek. Takie sposoby układania nazywa się wiązaniami, czyli układaniem płytek na elewacji wg konkretnego schematu – przemienności cegieł, ich długości, stopnia zachodzenia rzędów na siebie. Najczęściej stosowane systemy wiązania to: wózkowe przesunięcie o pół lub ćwierć cegły, holenderskie, krzyżowe, gotyckie, śląskie, flamandzkie, kowadełkowe, główkowe czy blokowe.

Cegły i płytki z klinkieru posiadają bardzo wiele zalet. Przede wszystkim dom z cegły jest zdrowy, ekologiczny, ściany oddychają zapewniając właściwą gospodarkę wilgocią i powietrzem. Klinkierowe ściany nie wymagają okresowych remontów, tynkowania i malowania, gdyż same w sobie są dekoracyjne. Elewacje takie są niepalne, odporne na niskie temperatury, wilgoć, środki chemiczne. Posiadają doskonałe zdolności izolacyjne zarówno od hałasu jak i temperatur zewnętrznych. Klinkier jest wytrzymały na mechaniczne uszkodzenia i obciążenia, co zapobiega wykruszaniu się cegieł albo płytek wykończeniowych. Jest łatwy w montażu i dobrze się łączy z innymi materiałami. Po odpowiedniej impregnacji jest tez odporny na pleśnie i grzyby

Dekoracyjność klinkierowej elewacji jest niezaprzeczalna.. Domy z czerwonej cegły zawsze kusiły swoim ciepłym i przyjaznym wyglądem. Dodatkowym urozmaiceniem może być zastosowanie odmiennej od tradycyjnej kolorystyki, albo budowanie ścian z cegieł lub płytek w dwóch różnych odcieniach. Wykończenie narożników, otworów okiennych czy drzwiowych, podmurówek cegłami w innym kolorze z pewnością wywoła ciekawy efekt wizualny. Interesującym urozmaiceniem jest też wykorzystanie klinkieru formowanego ręcznie, który nie posiada tak gładkich powierzchni jak maszynowy nadając budynkowi bardziej klasycznego charakteru.

Niektóre wielkie firmy albo sieci handlowe przykładają szczególna wagę do tego, jak wygląda ich siedziba. Bez względu na to, w jakim się znajduje mieście jej budynek jest rozpoznawalny po charakterystycznym kształcie i wykończeniu zewnętrznym. Elewacje pełnią w takich wypadkach rolę swoistego symbolu firmy. Nie trzeba już szukać szyldu, bo budynek sam mówi, co się w nim mieści. Nowoczesne biurowce korzystają z technologii nietypowych, takich jak fasady z drukowanego szkła czy metalowych konstrukcji. Sporadycznie spotyka się już wysokościowce z typową tynkowaną elewacją, malowaną farbami. Tego typu wykończenia są zarzucane również ze względów praktycznych. O wiele łatwiej jest utrzymać w czystości budynek ze szklaną elewacją niż tynkowany. Z kolei mniejsze firmy, budynki użyteczności publicznej, restauracje poszukują rozwiązań ciekawych, charakterystycznych i odróżniających od otoczenia. Metody wykończenia elewacji klinkierem, mur pruski, drewno, cegła, ciekawe kamienie lub płytki kamienne, a zwłaszcza ciekawe łączenie kilku materiałów na jednej elewacji pozwala na uzyskanie niepowtarzalnego wyglądu, odróżniającego dany budynek od innych w tym regionie.